Mbyll sytë në New York antikomunisti mirditas Llesh Marka Doda Tarazhi

-- nga Gjon Kadeli, Washington D.C.

Kush ishte Llesh Tarazhi?
Një e nga një po mbyllin sytë në Tokën e Bekueme të Amerikës nacionalistat ma të mirë të kombit shqiptar, tuj marrë me vete edhe atë pjesë të dhimbshme të historisë tragjike të popullit shqiptar, në kohën kur komunizmi vriste e prente kë të donte e kur të donte. Na sot po i napim lamtumiren e fundit njerit nder bijtë ma të denjë të popullit të Mirditës e tanë Shqipnisë, që pa iu trem syni s'e lëshoi nga dora asnjëherë pushken, për të përmbysë rregjimin diktatorial të antishqiptarit Enver Hoxha.
Lleshi, leu në katundin Kthellë të Mirditës. Gjatë rinisë së tij për disa kohë shërbeu në Xhandarmarinë e Shtetit Shqiptar. Kur komunistët mueren pushtetin në dorë në fund të vitit 1945, Lleshi si edhe shumë të tjerëve si ai iu desht me u arratis, për të vazhdue qendresën kundër rregjimit komunist gjakatar.

Gjatë kohës që i ndiemi Llesh Marka Doda Tarazhi qëndroi nëpër malet e Mirditës bashkë me shumë antikomunista të tjerë, ra në shumë përpjekje të armatosuna më forcat e ndjekjes të Sigurimit.
Në një nga prej këtyne betejave të përgjakshme, pothuajse në fillim ishte ajo e Prosekut në Kthellë të Mirditës, kur një grup forcash nacionaliste, me të cilat ndodhej edhe udhëheqësi i forcave të Qendrës në Mirditë, Kapidani Mark Gjomarku, u rrethue nga forcat shtetnore. Gjatë kësaj beteje, megjithëse forcat e lirisë e shpërthyen rrethimin, Mark Gjomarku u plagos randë dhe kur nji oficer iu afrue e vrau oficerin dhe mandej veten për të mos ra në duart e anmikut.

Në atë rrethim, u vranë edhe disa nacionalista të tjerë, tuj përfshi edhe vëllaun e Zef Perpjetrit nga Spaçi, i cili, ishte në moshën 17 – vjeçare. Gjatë kësaj beteje u vranë edhe shumë partizanë.
Gjatë kohës që i ndjemi Llesh qëndroi nëpër male ra shpesh herë edhe në ndeshje të tjera, me forcat e ndjekjes së Sigurimit komunist. Në një nga këto beteja, ai mori një plagë të madhe dhe plumbi i mbeti në trupin e tij afër shpatullës. Këtë plumb po e merr me vete sot në jetën e pasosun, mbasi doktorët nuk e panë të arsyeshme me e nxjerrë, për arsye se paraqiste rrezik jete për te…

Gjatë kohës që Lleshi ndejti në mal, pa me sytë e tij ramjen si burrat në fushë të luftës të shumë bashkëluftëtarëve të lirisë, tuj fillue me vrasjen e axhës së tij, të ndiemit Preng Dodë Gjinit, Frrok Melyshit të shtepisë së Bajraktarit të Kthellës, të trimit të pamposhtun Llesh Gjomarkut, Dedë e Llesh Kaziut, të Bibë Marka Bibës, Llesh Marka Tucit e shumë të tjerëvet.

Shtoj këtu, se trupin e Frrok Melyshit, komunistët e dogjen me benzinë në sytë e popullit, në Shën Pal të Mirditës. Ky veprim çnjezor, tregon shumë kjartë, se sa barbar ishin komunistët.
Ramja në fushë të nderit të këtyne bashkëluftëtarëvet e merziti shumë të ndiemin Llesh, por me gjithë këtë, ai nuk u dobsue, por e vazhdoi qendresën me burrni të rrallë.

Lleshi, ishte njeri shumë i aftë në male, trim dhe besnik i dorës së parë.
A nuk ishin mjaft për të ndiemin Llesh vuajtjet nëpër male vjetë me rradhë!? Fatkeqsisht jo! Ai më shumë shokë të tjerë duelen në ish – Jugosllavi. Edhe këtu vazhdojnë vuajtjet dhe sakrificat. Ai sëbashku me shokët e vet u burgosën në Serbi.
Për disa kohë ata ndejtën në burgun e Nishit, e mandej e transferuen në burgun e Mitrovicës së Sremit.
Mbas shumë vuajtjesh në Shqipni e mandej në ish – Jugosllavi, Lleshi u sistemue me banim në Belgjikë.
Më vonë ai u martue me Palinën, me të cilën pati katër fëmijë, të cilët, gjinden sot këtu pranë tij.

Falenderoj përzemërsisht familjen e Palinës (Gjergj Pjetër Camajt), për miqësinë e sinqertë e të vazhdueshme, që ka tregue për të ndjemin Llesh Marka Doda Tarazhi e kjoftë faqe bardhë!
Me vdekjen e Lleshit, bashkësia jonë në Amerikë, humbi nji njeri shumë të vlefshëm.
Në emen të familjes së Pjetër Kadelit, i paraqes familjes Tarazhi ngushllimet ma të ndjeshme e Lleshi pushoftë në paqen e pasosun.